ความศรัทธาของฉัน

Cr photo : dmc.tv

"ฉันรักวัดพระธรรมกาย"

ฉันรักในทุกสิ่งของวัดพระธรรมกาย ขอย้อนกลับไปเมื่อ 42 ปีที่ผ่านมา ฉันจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ฉันภาคภูมิใจนะเรียนที่เดียวกับหลวงพ่อทั้งสององค์) ฉันเริ่มทำงานมีเพื่อนของเพื่อนมาบอกบุญให้ร่วมทำบุญกับวัดพระธรรมกาย เป็นสิ่งที่แปลกได้ยินเพียงชื่อวัดพระธรรมกายทำให้ฉันอยากที่จะไปวัดนี้ โดยยังไม่ทราบชัดเจนเลยว่าเขาทำบุญอะไรกัน วัดนี้อยู่ที่ไหน ด้วยเป็นน้องใหม่ยังไม่กล้าที่จะถาม

ประมาณปี 2524 มีเพื่อนยังไม่ขอเอ่ยชื่อชวนฉันมาวัดพระธรรมกาย ฉันรู้สึกดีใจรีบตอบรับทันที่ แล้วเรานัดหมายไปขึ้นรถบัสหลังหอประชุมมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เพื่อเดินทางมาวัด ฉันจำได้ว่าเมื่อมาถึงวัดมีเจ้าหน้าที่ให้ฉันกรอกข้อมูลแล้วมอบหนังสือสวดมนต์มา 1 เล่ม พร้อมชมว่านามสกุลฉันไพเราะมาก จากคำชมนี้เป็นโอกาสให้ฉันได้ชวนเทพบุตรของฉันให้ไปวัดด้วยกัน น่าปลื้มเขาไม่ปฏิเสธเต็มใจที่จะไปวัดกัน ในการปฏิบัติธรรมเราใช้เสื่อปูบนพื้นหญ้าใต้ต้นไม้ริมถนนด้านข้างเลยค่อนไปทางด้านหน้าของโบสถ์ ในขณะนั้นต้นไม้ไม่ร่มรื่นเหมือนปัจจุบัน จะต้องคอยเลื่อนเสื่อเพื่อหาร่มเงา ด้วยบนศาลาจาตุมฯ มีผู้มาปฏิบัติธรรมเต็มล้นออกมาข้างนอก และช่วงบ่ายก็จะไปกราบหลวงพ่อที่ศาลาดุสิต ฉันและเทพบุตรได้คุยและชื่นชมในความสะอาดของวัด เรามาวัดเพื่อพักใจกันทุกวันอาทิตย์

ใครศรัทธา..ใครไม่ศรัทธา..

ศรัทธา...คือ ความเชื่อ ต้องอาศัยที่ตั้งแห่งความเชื่อ จะเชื่อในสิ่งที่ถูก ก็ต้องรู้จริงก่อนจึงเชื่อ หากไม่ศึกษาความจริง รับฟังสิ่งที่ผิดต่อๆ กันมาก็จะเป็นความเชื่อที่ผิด

วัดพระธรรมกาย  

เป็นเรื่องของความศรัทธา ผู้คนเข้าวัดมาเห็นความสะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อย พระเดชพระคุณพระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อธัมมชโย) ท่านสอนให้ลูกๆ รูู้จักทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา สิ่่งต่็างๆ ที่ได้เห็นและได้ปฏิบัติตามคำสอนของหลวงพ่อ เราจึงเชื่อทำให้เกิดความศรัทธา ดังนั้น ใครศรัทธา..ใครไม่ศรัทธา เป็นเรื่องของความเชื่อในแต่ละบุคคล ขออย่าได้นำมาเป็นเหตุให้มีการกล่าวว่าร้ายโจมตีในสิ่งทีตนไม่มีความเชื่อดังที่เป็นอยู่ในขณะนี้เลย